Bizinên ku ji aliyê mirovan ve beriya 10 hezar salan hatine kedîkirin, li herêmê ji bo çerandina wan piranî çiyayên bilind, geliyên kûr, kendal û daristanên asê tên tercîhkirin. Li Amedê ji bo xwedîkirina bizinanan gund û gomên navçeya Pasûrê guncav in. Welatiyên ku li gund û gomên navçeyê bi xwedîkirina bizinan debara xwe dikin, salê 6-7 mehan bêyî mesrefa em û kayê ku gelek biha ne wan li çiyayan xwedî dikin. Mehê zivistanê jî bizinan bi êm, ka, giha û çiloyên ku havînê didine hev xwedî dikin. Li gorî sewalên din bizin zivistanê di berfê de jî bi hêsanî dikare derkeve derve.

 

JI BO GIHA Û PELÊ HERÎ BAŞ DIKIŞIN

 

Her çiqas ji hin aliyan ve feyde Dermaletiya bizinan hebe jî li gorî sewalên din xwedîkirina wan zehmet e. Ji bo dotin û qatixê wan li gorî hejmara wan herî kêm pêwistî bi berîvan û şivanek heye. Ji ber ku bizin bi kendalên bi hezaran metre bilind ve dimeşin şivaniya wan gelek nerehet e.  Şivanek rojê di 8-9 saetan de herî kêm 20 kîlometre diğere. Li deverên ku şiverê tune ne jî bizin hewl didin xwe bigihînin giha û pelê daran ên herî baş.